KalaaPremee कलाप्रेमी

"Mom, can't you just stay a couple of hours without calling me every now and then ?”, shouted Rajasi over the phone as she was getting down from the luxury Volvo bus at Sion flyover in Mumbai. “I am not in Delhi, it's just Mumbai, Mom ! Hardly 3 n half hours journey it is !” She was still in the angry mood as she started walking towards Sion circle after hanging up the call, ignoring the cab drivers urging to hire their cab as soon as she had got down. She was well-aware of such drivers charging even 200-250 Rs. for even the nearby areas. “Taxi.....” she waived at a Kali-Peeli Santro as she reached the Sion Circle, the  ‘Rani Laxmibai Chowk’. “Bhaiyya Charni Road.” Throwing her small 2-day travel bag on the backseat and carefully resting her backpack on the lap containing the laptop, she finally settled down in the cab. Rajasi was a 26 year old girl from the town of Karad, a town about 150 km distance from Pune, in the Satara district of Maharashtra situated on the c...

तशी तिची अभिनयाची क्षमता ‘मुंबई-पुणे-मुंबई’ मधून कळली होतीच (‘जोगवा’ मी नंतर बघितला), पण तुम्ही एक सच्चे कलाकार असाल तर तुमच्या क्षमतांना challenge करून तुमच्याकडून सर्वोत्कृष्ट काम करून घेणारं एखादं प्रोजेक्ट कधी ना कधी तुमच्या हाती लागतंच. ‘Code Mantra’ नाटक मुक्तासाठी हे असंच प्रोजेक्ट आहे. स्वतः सहनिर्माती असल्यामुळे मुक्ताच्या वेचक नजरेने ‘Code Mantra’ हे वेगळ्याच विषयावरचं नाटक रंगभूमीवर सादर करण्यासाठी निवडलं आणि Dedicated टीमने हे नाटक अक्षरशः जिवंत उभं केलंय. स्नेहा देसाई लिखित मूळ गुजराती रंगभूमीवर चालू असलेलं हे नाटक मराठी रंगभूमीवर आणलं आहे आणि ते कुठेही कमी पडत नाही. सशक्त कथा आणि पटकथा हा या नाटकाचा पाया आहे. नाटक पाहत असताना पहिला अंक संपतो तेव्हा वाटतं, “अरे, पहिला अंक संपलापण ?” पण एकीकडे असं वाटत असताना दुसरीकडे असं कुठेही वाटत नाही की कुठल्याही बाबतीत काहीतरी कमी पडलंय. नाटकाचा वेगच तसा आहे. कारण अर्थातच नाटकाचा विषय ‘सैन्या’शी संबंधित आहे, त्याला वेग हा हवाच. दुसरा अंक पहिल्या अंकातला वेग सांभाळत पुढे सरकतो आणि तितकाच रंगत, प्रेक्षकांना खिळवून ठेवत शेवट होतो. ‘कर्...

------------------------------------------------------------------------------ 'रात्रीला उत्तर देता देता ये उत्तररात्र प्रश्न जरी ना सुटले, उलगडे तरीही रात्र केसांत माळला गजरा अलगद विलगत जातो, सलगी करू पहाते मोकळी सुगंधी रात्र हे काय क्षणांचे अमृत, ओठांनी प्राशन केले आसुसल्या ओठांशी ओठांवर खेळे रात्र अवखळशा स्पर्शाचे, सर्वांगी नर्तन चाले रंध्रारंध्रातुन तेव्हा रोमांचित होते रात्र श्वासांची लयकारी उष्णाने प्रसरण पावे संथातून अतीद्रुताचा, मग प्रवास करते रात्र वेगावर होऊन स्वार, सामावून घे तूफान, अखेर रिक्त थकिस्त, विरक्त होते रात्र गुंफण केल्या हाती, सरते तरीही उरते, उरता उरता सरते, अन् पहाट होते रात्र' ---------------------------------------------- -कौस्तुभ १२-४-२०१६ ----------------------------------------------

५ - ६ महिन्यांपूर्वीची गोष्ट ..... एका आगामी बहुचर्चित सिनेमाची एकएक गाणी यूट्यूबवर यायला लागली होती . प्रोमोज् आणि गाण्यांवरून हा सिनेमा दृक् - श्राव्य मेजवानी असणार याची खात्री वाटत होती . आधारित कलाकृती असल्यामुळे प्रभाव राहू नये म्हणून मुद्दाम मूळ कलाकृती पहायचं टाळत होतो . काही दिवसांनी बहुप्रतीक्षित असा संपूर्ण सलग Jukebox यूट्यूबवर आला . रात्री हेडफोन्स् घालून सगळी गाणी लगेच अधाशासारखी ऐकली आणि ' कान तृप्त होणं ' म्हणजे काय याचा याचि देही याचि कर्णी अनुभव घेतला . हो .... बरोब्बर ओळखलंत .... सिनेमाचं नाव ' कट्यार काळजात घुसली '.... ' तेजोनिधी लोहगोल ', ' घेई छंद मकरंद ' ( दोन्ही चाली ), ' दिन गेले ', ' मुरलीधर श्याम ', ' सुरत पिया की ' अशी मूळ नाटकातली पदं शंकर महादेवन् , राहुल देशपांडे आणि महेश काळे या सर्व ( सूर ) श्रींच्या कसलेल्या आवाजात ऐकताना दारव्हेकर मास्तर , अभिषेकी बुवा , पं . वसंतराव देशपांडे या देवत्रयीला मनोमन ...